Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 grudnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 150/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 września 2018 r. (data nadania), M.K. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez radcę prawnego, wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżąca złożyła do Międzywydziałowej Komisji Stypendialnej w S. (dalej: Komisja Stypendialna) wniosek o przyznanie stypendium
rektora dla najlepszych studentów za rok akademicki 2016/2017.
Komisja Stypendialna decyzją z 15 listopada 2016 r. (nr […]) odmówiła przyznania powyższego stypendium. Powołała się na art.
184 ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842; dalej: u.p.s.w.) i podniosła,
że 10 lipca 2015 r. skarżąca zakończyła studia na Uniwersytecie, uzyskując tytuł magistra.
Skarżąca odwołała się od tej decyzji, a Komisja Stypendialna kolejną decyzją – z 17 stycznia 2017 r. ([…]) utrzymała ją w
mocy.
Następnie skarżąca wniosła o uchylenie powyższych decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., który wyrokiem z 17
września 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił jej skargę.
Skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 maja 2018 r. (sygn. akt […]).
Skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 184 ust. 5 u.p.s.w. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2011 r. (do czasu wejścia
w życie ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach i tytułach naukowych
oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz zmianie niektórych ustaw; Dz. U. Nr 84, poz. 455) studentowi drugiego kierunku
studiów, który zakończył edukację na pierwszym kierunku tytułem zawodowym magistra, przysługiwało stypendium rektorskie dla
najlepszych studentów.
W ocenie skarżącej znowelizowany przepis w zakresie, w jakim wyłącza prawo do świadczeń – o których mowa w art. 173 u.p.s.w.
– dla tych studentów,