Postanowienie TK z dnia 30 lipca 2020, sygn. Ts 150/19

1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 października 2019 r. (data nadania), Ł.P. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem stwierdzenia niezgodności § 14 ust. 1 pkt 3 w związku z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801), z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej na tle następującego stanu faktycznego.

Działając w charakterze adwokata wyznaczonego z urzędu, skarżący wykonywał obowiązki pełnomocnika w sprawie rozpoznawanej w pierwszej instancji przed Sądem Rejonowym w L. z siedzibą w Ś. IV Wydział Rodzinny i Nieletnich. Postanowieniem z 1 marca 2018 r., sygn. akt […], Sąd ten przyznał skarżącemu od Skarbu Państwa kwotę 240 zł plus podatek VAT tytułem wynagrodzenia za reprezentację. Skarżący wskazał, że w ramach czynności adwokackich w pierwszej instancji sporządził także apelację, w której wniósł m.in. o zmianę orzeczenia sądu pierwszej instancji w sprawie przyznania mu wynagrodzenia za reprezentację w kwocie 2479,68 zł brutto.

Postanowieniem z 24 maja 2019 r., sygn. akt […], Sąd Okręgowy w L. III Wydział Cywilny Rodzinny oddalił apelację w części dotyczącej wynagrodzenia dla pełnomocnika za reprezentację przed sądem pierwszej instancji. Sąd odwoławczy przyznał jednocześnie skarżącemu wynagrodzenie w kwocie 180 zł plus podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem drugiej instancji.

Na tym tle skarżący wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego ze skargą konstytucyjną kwestionując konstytucyjność przepisów dotyczących ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie, w jakim przewidują one stawkę maksymalną opłaty za czynności adwokackie w sprawach z dziedziny ochrony zdrowia psychicznego w wysokości 240