Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 lutego 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 150/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 października 2020 r. (data nadania), D.G. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
1.1 Skarżący, będąc osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym oraz posiadając prawo do renty (w tym renty inwalidzkiej), złożył
w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w C. wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawną
w stopniu znacznym żoną.
Decyzją z 23 listopada 2018 r. (nr […]) Wójt Gminy C. (dalej: organ pierwszej instancji), na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1952, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2020
r. poz. 111, ze zm.; dalej: u.ś.r.), odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia, stwierdzając, że w sytuacji, gdy osoba
sprawująca opiekę jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym oraz ma ustalone prawo do renty inwalidzkiej, świadczenie
pielęgnacyjne jej nie przysługuje.
1.2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. (dalej: SKO), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, decyzją z 21 stycznia 2019 r.
(nr […]) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.
(dalej: WSA) skargę, wnosząc o uchylenie decyzji SKO w całości, jak również o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji
poprzez przyznanie, w drodze wyjątku, prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną
żoną.
1.3. Wyrokiem z 27 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) WSA oddalił skargę.
1.4. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) wyrokiem z 23 czerwca 2020 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną od wyroku
WSA z 27 czerwca 2019 r. Odwołując się w uzasadnieniu wyroku do art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r., NSA stwierdził, że