Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 stycznia 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 150/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Łukasza R. z 5 października 1999 r. zarzucono, iż § 15 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity
z 1997 r. Dz.U. Nr 154, poz. 1013 ze zm.) jest niezgodny z art. 24 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej. Zdaniem skarżącego zakwestionowana regulacja ogranicza prawo skarżącego do wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej
z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
Skarżący wskazał, iż pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w W. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu w postępowaniu po wyroku
sądu drugiej instancji. Po zapoznaniu się z aktami sprawy skarżący stwierdził, iż nie ma podstaw do wniesienia kasacji, o
czym poinformował Sąd Okręgowy w Ś., składając jednocześnie wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej. Wniosek ten Sąd Okręgowy w Ś. oddalił postanowieniem z 15 lipca 1999 r. (sygn. akt II Ca 171/99) stwierdzając, iż zgodnie z § 15 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych, adwokatowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym należy się
zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wyłącznie za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz za udział w rozprawie przed
Sądem Najwyższym.
Skarżący podniósł, iż zaskarżona regulacja narusza