Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 maja 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 151/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 czerwca 2010 r. (data nadania) Przedsiębiorstwo Robót
Inżynieryjno-Budowlanych SAN-BUD Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 96 i art. 97 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, ze zm.; dalej: prawo bankowe) oraz art. 7862 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 stycznia 2013 r. Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia
1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), odmówił nadania dalszego biegu skardze.
Zdaniem Trybunału skarżąca nie uprawdopodobniła naruszenia przysługującego jej prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji)
ani powiązanych z nim zasad ustrojowych (art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji), w konsekwencji czego zarzut skargi należało
ocenić jako oczywiście bezzasadny. Trybunał stwierdził przy tym, że skarżąca formułując zarzuty, nie uwzględniła wyroku TK
z 26 stycznia 2005 r. (P 10/04, OTK ZU nr 1/A/2005, poz. 7), nie przedstawiła bowiem argumentów przemawiających za niedopuszczalnością
przewidzianego w zaskarżonych przepisach przywileju bankowego. Nie uprawdopodobniła nadto, że umożliwienie wystawienia tytułu
egzekucyjnego w odniesieniu do tzw. czynności bankowych sensu largo prowadzi do naruszenia któregokolwiek elementu prawa do sądu określonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Trybunał zwrócił jednocześnie
uwagę, że zarzuty skarżącej mające wykazać bezpodstawność wystawienia w jej sprawie bankowego tytułu egzekucyjnego były badane
w postępowaniu klauzulowym. Skarżąca – jak ustalił Trybunał – nie podejmowała również żadnych innych prób ochrony swoich praw
majątkowych.
Na