Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 września 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 151/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez pełnomocnika M.J. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność z Konstytucją przepisów
ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) oraz uchwały
Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 października 2006 r. w sprawie Regulaminu Trybunału Konstytucyjnego
(M. P. Nr 72, poz. 720; dalej: regulamin TK). Skarżący zarzucił art. 36 ustawy o TK niezgodność z art. 190 ust. 5 w zw. z
art. 45 ust. 1 Konstytucji. Analogiczny zarzut niekonstytucyjności skarżący wysunął wobec przepisów § 16 ust. 1 i § 19 ust.
1 regulaminu TK.
Postanowieniem z 7 lipca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu tego orzeczenia
Trybunał stwierdził, że skarżący nie dopełnił obowiązku przewidzianego w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK, polegającego na
wyjaśnieniu, w jaki sposób – jego zdaniem – zaskarżone unormowania godzą w konstytucyjne wolności lub prawa określone jako
podstawa skargi. Zdaniem Trybunału art. 45 ust. 1 w zw. z art. 190 ust. 5 Konstytucji nie mogły być uznane za adekwatny wzorzec
kontroli zaskarżonych przepisów ustawy o TK. Trybunał zwrócił