Postanowienie TK z dnia 10 września 2015, sygn. Ts 152/15

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 kwietnia 2015 r. Xero Flor w Polsce Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 49 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013 r. poz. 1226, ze zm.; dalej: prawo łowieckie) – „w zakresie, w jakim przenosi do zakresu regulacji pozaustawowej kwestie związane z materią ustawy ingerującą w ograniczenie prawa własności poprzez niedozwolone jego ograniczenie przepisem rangi niższej niż ustawa” – z art. 2, art. 64 ust. 3 i art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego dnia 20 marca 1952 r. w Paryżu (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175 zał., ze zm.; dalej: Protokół nr 1); po drugie, § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie sposobu postępowania przy szacowaniu szkód oraz wypłat odszkodowań za szkody w uprawach i płodach rolnych (Dz. U. Nr 45, poz. 272, ze zm.; dalej: rozporządzenie o szacowaniu szkód) – „w zakresie, w jakim wykraczają poza delegację ustawową, ograniczając własność poprzez ograniczenie prawa do wynagrodzenia za szkody” – z art. 2, art. 64 ust. 3 i art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz art. 1 Protokołu nr 1, a także art. 49 prawa łowieckiego; po trzecie, § 5 rozporządzenia o szacowaniu szkód – „w zakresie, w jakim osoby uprawiające uprawy rolne, których [to upraw] okres produkcji od rozpoczęcia (zasiewu, zasadzenia) do zbioru lub utraty przydatności do zbioru lub