Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 listopada 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 152/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 14 lipca 2016 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła, po pierwsze, że art. 39823 § 1 i 2 w zw. z art. 123 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822,
ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim przepisy te przewidują, że „[s]ąd rozpoznając skargę na referendarza sądowego,
na wydane przez niego postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia
skargi konstytucyjnej orzeka jako sąd [drugiej] instancji”, jest niezgodny z art. 176 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 w zw.
z art. 79 ust. 1 i w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji; po drugie, że art. 123 § 2 k.p.c. w zakresie, w jakim „uprawnia referendarza
sądowego do orzekania w sprawie odmowy ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie wniesienia skargi konstytucyjnej, co w
rezultacie prowadzi do pozbawienia możliwości wniesienia skargi konstytucyjnej”, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art.
79 ust. 1 i w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 190 ust. 5 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Skarżąca w toku postępowania w sprawie złożyła
wniosek o ustanowienie dla niej pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia w jej imieniu skargi konstytucyjnej. Wyznaczony
pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wystąpienia z tym środkiem. Wobec powyższego skarżąca złożyła wniosek o „odrzucenie
kandydatury pełnomocnika wskazanej przez Okręgową Radę Adwokacką w toku postępowania [w sprawie] i zwrócenie się do niej o
wyznaczenie nowego kandydata na pełnomocnika, ewentualnie o ustanowienie nowego pełnomocnika celem złożenia skargi konstytucyjnej”.
Postanowieniem z listopada 2015 r. Referendarz