Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 maja 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 153/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 6 września 2005 r. oraz w piśmie procesowym z 21 listopada 2005 r. zarzucono, że art. 2 ust. 1
pkt 2 oraz art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. Nr 100, poz. 1082, ze zm.)
jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 60 Konstytucji przez ustanowienie kompetencji KRS do ustalenia kryteriów oceny
kandydatów na stanowiska sędziowskie. Regulacja powyższa umożliwia, zdaniem skarżącego, całkowicie swobodne decydowanie przez
KRS o awansie zawodowym sędziów. Ponadto zarzucono, że art. 13 ust. 1 zaskarżonej ustawy i § 21 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta
RP z 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą (Dz.
U. Nr 152, poz. 1725, ze zm.) są niezgodne z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 51 ust. 4 Konstytucji. Przepisy nie przewidują
obowiązku uzasadnienia decyzji KRS, co narusza prawo do poznania motywacji jaka kieruje się władza publiczna oraz uniemożliwiają
zweryfikowanie ewentualnych nieprawdziwych danych, na których oparła się KRS. Ponadto w skardze zarzucono, że art. 13 ust.
2 zd. drugie zaskarżonej ustawy jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 32 ust. 1 Konstytucji. Przepis ten wyłącza
prawo odwołania się