Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 grudnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 153/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 października 2018 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej:
skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, wystąpiła o stwierdzenie, że: 1) art.
118 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.; dalej: k.p.c.)
jest niezgodny z art. 32 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1; art. 31 ust. 3 zdanie ostatnie; art. 10 ust. 2 w związku z art.
45 ust. 1; art. 45 ust. 1; art. 45 ust. 1 w związku z art. 2; art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 5; art. 77 ust. 1 i
2; art. 77 ust. 1 i 2 w związku z art. 2 oraz art. 77 ust. 1 i 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji; 2) art. 1173 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2; art. 10 ust. 1; art. 2 Konstytucji; 3) art. 244 § 1 k.p.c.
oraz art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1265, ze zm.; dalej: ustawa o prokuratorii) są niezgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji; 4) art. 29
k.p.c. w zakresie, w jakim stanowi, że „wyłącznym do rozpoznania powództwa jest [s]ąd, z którego działaniem wiąże się powództwo”,
jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji; 5) art. 2 § 1a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 52, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) jest niezgodny z art. 10 ust. 2; art.