Postanowienie TK z dnia 01 sierpnia 2016, sygn. Ts 154/15

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 kwietnia 2015 r. (data nadania) A.J. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecz-nych (Dz.U.2015.748, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach), dodanego przez art. 1 pkt 6 lit. b w związku z art. 22 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.637; dalej: ustawa zmieniająca z 2012 r.), z art. 2, art. 20, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 33 oraz art. 67 Konstytucji, a także art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U.1993.61.284, ze zm.; dalej: Konwencja), w zakresie, w jakim przepis ten „ma zastosowanie do wniosków o ponowne przeliczenie emerytury, składanych przez kobiety z rocznika 1953, które przed dniem 1 stycznia 2013 roku, na podstawie obowiązujących wówczas przepisów ustawy o emerytu-rach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych skorzystały z prawa do przejścia na wcześniejszą emeryturę”.

Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Decy-zją z grudnia 2008 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w N. (dalej: ZUS – Oddział w N.) przyznał skarżącej od 1 listopada 2008 r. emeryturę. Emerytura ta została przyznana po ukończeniu przez skarżącą 55. roku życia. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto wynagrodzenie, które stanowiło podstawę wymiaru składek z 10 lat kalendarzowych, tj. od stycznia 1996 r. do grudnia 2005 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 258,34% i został ograniczony do 250%.

Skarżąca po otrzymaniu prawa do wcześniejszej emerytury pracowała i odprowadzała składki do ZUS. Po ukończeniu 60. roku życia, wystąpiła z wnioskiem o ponowne ustalenie podstawy wymiaru emerytury oraz o przyznanie emerytury w związku z