1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 października 2020 r. (data nadania) S. W. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Pismem z 20 marca 2013 r. skarżący wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków
biurowo-usługowo-magazynowo-produkcyjnych na terenie działki nr […] w T. Decyzją z 6 listopada 2014 r. (znak: […]) Wójt Gminy
T. (dalej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił ustalenia warunków zabudowy. Skarżący, kilka lat po zakończeniu postępowania
administracyjnego, wystąpił z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.), które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: SKO)
postanowieniem z 16 kwietnia 2018 r. uznało za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy co do istoty przez organ pierwszej
instancji decyzją z 6 listopada 2014 r.
Pismem z 25 czerwca 2018 r. skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) ze skargą na przewlekłe
prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją. Domagał się w niej stwierdzenia przewlekłości
postępowania, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Wyrokiem z 10 października
2018 r. (sygn. akt […]) WSA stwierdził, że Wójt dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania oraz że prowadzenie postępowania
nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę, jak też orzekł o kosztach postępowania.
Od powyższego rozstrzygnięcia Wójt wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA). W związku ze
stwierdzeniem wystąpienia zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości (tj. „Czy wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie
postępowania po jego zakończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w