Postanowienie TK z dnia 17 lutego 1999, sygn. Ts 154/98

W skardze konstytucyjnej Mirosława L., sporządzonej 13 listopada 1998 r. zarzucono, iż § 2 w związku z § 4 i § 7 ust. 1 pkt 1 zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów (MP Nr 76, poz. 709) w związku z § 4 i § 7 ust. 1 pkt 1 zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (MP. Nr 76, poz. 707) jest niezgodny z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego, zakwestionowane przepisy naruszają zasadę sprawiedliwości społecznej oraz równości przez zróżnicowanie prawa do uzyskania określonych świadczeń ekonomicznych (uzupełniająca pomoc finansowa w związku z samodzielnym zaspokojeniem potrzeb finansowych przez funkcjonariusza Policji) wobec funkcjonariuszy Policji znajdujących się w analogicznej sytuacji faktycznej.

Skarżący wskazał, iż stosując zakwestionowane przepisy odmówiono mu decyzją z 10 grudnia 1997 r. przyznania uzupełniającej pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe związanej z uzyskaniem dodatkowych norm zaludnienia. Decyzję tę utrzymał w mocy Komendant Główny Policji decyzją z 21 stycznia 1998 r., zaś skarga na te rozstrzygnięcia została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 sierpnia 1998 roku.

Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji