Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 maja 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 156/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Felix Blau Sp. z o.o. zakwestionowano zgodność z Konstytucją art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca
1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.; dalej: ustawa o kosztach) oraz art.
4 ust. 3 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 ze zm.; dalej ustawa
o p.u.z.). Art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2, art. 31
ust. 3 oraz art. 81 Konstytucji. Istoty niezgodności upatruje skarżąca w nadmiernym fiskalizmie tego przepisu, który w konsekwencji
prowadzi do naruszenia istoty konstytucyjnego prawa do sądu. Z kolei art. 4 ust. 3 ustawy o p.u.z. jest – zdaniem skarżącej
– niezgodny z art. 64 oraz art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji. Niezgodność ta wynikać ma z braku odpowiedzialności Kasy Chorych
za zwrot kosztów leczenia poniesionych przez świadczeniodawców, a przekraczających stan finansowy Kasy.
Postanowieniem z 29 grudnia 2003 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że zarzut niekonstytucyjności art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach winien być oceniony jako oczywiście bezzasadny.
Przy jego formułowaniu skarżąca całkowicie pominęła treść innych przepisów, tak konstytucyjnych, jak i ustawowych. Te pierwsze
(art. 78 ust. 1, art. 176 ust. 2) wyrażają kompetencję prawodawcy do określenia warunków, w jakich realizowane jest prawo
do sądu, w tym zaś, prawo do korzystania ze środków odwoławczych. Te drugie (art. 113 § 2 kodeksu postępowania cywilnego)
z kolei, przewidują instytucję zwolnienia od kosztów sądowych. Nie sposób zatem podejmować analizę problemu skutków procesowych
nieuiszczenia należnej opłaty sądowej, w oderwaniu od unormowań określających warunki uzyskania takiego zwolnienia.