Postanowienie TK z dnia 18 września 2008, sygn. Ts 157/08

W skardze konstytucyjnej z 16 maja 2008 r. skarżący zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 214 § 1 i art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.; dalej: rozporządzenie).

Skarżący wywodzi, że wskazane przepisy zamykają mu prawo do sądu w zakresie, w jakim nakazują pobieranie wpisu stałego od wniosku o ukaranie grzywną organu administracyjnego za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Postanowieniem z 18 września 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie rozstrzygnięcie spowodowane było oczywistą bezzasadnością skargi oraz niewykazaniem sposobu naruszenia konstytucyjnej zasady równości w dostępie do sądu.

Pełnomocnik skarżącego wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. Zarzucił w nim: (1) obrazę przepisów art. 36 ust. 3 w zw. z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) przez uznanie, że zachodziła przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, (2) obrazę tych samych przepisów ustawy o TK z uwagi na niewezwanie pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków skargi oraz (3) obrazę art. 2 Konstytucji przez przyjęcie, że instytucja kosztów sądowych może przeciwdziałać zjawisku „pieniactwa procesowego”, podczas gdy – zdaniem skarżącego – w demokratycznym państwie prawnym temu celowi może służyć wyłącznie instytucja odrzucania pism oczywiście bezzasadnych.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

W obowiązującym stanie prawnym w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym obowiązuje zasada skargowości, co oznacza, że podmiot kierujący do Trybunału Konstytucyjnego