Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 czerwca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 157/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 czerwca 2010 r. skarżąca zarzuciła niezgodność art. 681 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 2 Konstytucji.
Skarżąca podniosła, że zwrot „niezmieniających istotnie” narusza zasady prawidłowej legislacji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem z 8 grudnia 2009 r. (sygn. akt
VI GCupr 263/09) Sąd Rejonowy w Tychach zasądził od pozwanej obowiązek zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej na rzecz skarżącej
i oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Apelację skarżącej od tego wyroku Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił wyrokiem z
20 maja 2010 r. (sygn. akt XIX Ga 126/10).
Zarządzeniem sędziego Trybunału z 16 listopada 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi konstytucyjnej
przez wskazanie, jakie jej prawa lub wolności określone w Konstytucji zostały naruszone wskutek wydania wyroku Sądu Okręgowego
w Katowicach z 20 maja 2010 r. (sygn. akt XIX Ga 126/10). W piśmie nadesłanym do Trybunału w wykonaniu tego zarządzenia skarżąca
wskazała, że wydanie opisanego wyroku doprowadziło do naruszenia zasady przyzwoitej legislacji oraz zasady przewidywalności
prawa i przewidywalności skutków jego stosowania.
Trybunał postanowieniem z 27 stycznia 2011 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Jako podstawę odmowy
wskazał niedopuszczalność skargi z uwagi