Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 marca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 157/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 kwietnia 2015 r. D.P. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność § 13 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie organizacji aplikacji notarialnej (Dz. U. Nr 258, poz. 2169, ze zm.; dalej:
rozporządzenie z 2005 r.), w brzmieniu obowiązującym od 28 grudnia 2005 r. do 29 grudnia 2012 r., w zw. z art. 75 ustawy z
dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158, ze zm.; dalej: prawo o notariacie), w brzmieniu
obowiązującym od 10 września 2005 r. do 23 sierpnia 2013 r., z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Ponadto skarżąca zarzuciła niezgodność art. 35 pkt 3, art. 40 § 1 pkt 9 i art. 73 prawa o notariacie, w brzmieniu obowiązującym
od 28 grudnia 2005 r. do 29 grudnia 2012 r., § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2005 r. w zw. z art. 72 § 1 i 2 prawa o notariacie
w brzmieniu obowiązującym od 25 marca 2009 r. do 23 sierpnia 2013 r., a także art. 217 § 2 i art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust.
3, art. 17 ust. 1, art. 87 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącej również § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 19 grudnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie organizacji aplikacji notarialnej (Dz. U. poz. 1449; dalej:
rozporządzenie z 2012 r.) narusza art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 2 listopada 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Trybunał ustalił, że rozstrzygnięcie wskazane przez skarżącą jako ostateczne orzeczenie – wyrok