Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 stycznia 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 158/05 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 13 września 2005 r. skarżąca Spółka zarzuciła art. 41 ust.
1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267) sprzeczność z art. 32 w zw. z art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Działając w oparciu o kwestionowany przepis Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Przeworsku decyzją z 5 lipca 2002 r. stwierdził
nadpłatę zasiłku chorobowego dokonanego przez płatnika PBU „Sów – Pol” (Znak sprawy ZUS 63/2002), wynikającą z wliczenia do
podstawy wymiaru zasiłku kwoty premii uznaniowej. Odwołanie od powyższej decyzji Sąd Rejonowy w Przemyślu oddalił wyrokiem
z 21 kwietnia 2004 r. (sygn. akt IV U 174/04). Wyrokiem Sądu Okręgowego w Krośnie – Ośrodek Zamiejscowy w Przemyślu z 24 września
2004 r. oddalono apelację skarżącej Spółki (sygn. akt VIII Ua 55/04). Kasacja wniesiona od powyższego rozstrzygnięcia została
oddalona wyrokiem Sądu Najwyższego z 11 maja 2005 r. (sygn. akt III UK 33/05), doręczony skarżącej Spółce 13 czerwca 2005
r.
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżąca Spółka wiąże naruszenie prawa do równego traktowania przez władzę publiczną
w związku z gwarantowanym przez Konstytucję prawem obywatela do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze
względu na chorobę (art. 32 w zw. z art. 67 ust. 1 Konstytucji). Naruszenie wskazanych praw wynika, w ocenie skarżącej, z
rozróżnienia obywateli pod względem zatrudnienia w zakładzie pracy, który posiada regulamin wynagradzania i który go nie posiada;
tylko w pierwszym przypadku istnieje możliwość niezaliczenia wypłacanej premii uznaniowej stanowiącej składnik wynagrodzenia
do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. W myśl zaś powołanej zasady wszyscy ubezpieczeni bez względu na płeć, stan cywilny
itp. winni być traktowani równo. Naruszenie prawa do zabezpieczenia społecznego wynikającego z art.