Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 158/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 lipca 2012 r. (data nadania) J.M. (dalej: skarżący) zarzucił:
po pierwsze, niezgodność art. 20 pkt 3a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98,
poz. 1070, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) z art. 176 ust. 2 Konstytucji oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych
wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: konwencja); po
drugie, art. 43 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.)
z art. 45 i art. 176 Konstytucji oraz art. 6 konwencji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 28 marca 2012 r. (sygn. akt II AKo
30/12) Sąd Apelacyjny w Szczecinie – II Wydział Karny wyłączył od rozpoznania sprawy lustracyjnej skarżącego czterdziestu
czterech sędziów Sądu Okręgowego w Koszalinie oraz – wobec braku możliwości utworzenia składu orzekającego w sprawie skarżącego
w tym sądzie – przekazał tę sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie. Postanowienie to zostało
doręczone skarżącemu 2 kwietnia 2012 r.
Zdaniem skarżącego art. 43 k.p.k. narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego oraz zasady rzetelnego procesu gwarantowane
przez art. 45 Konstytucji oraz art. 6 konwencji, gdyż kształtuje postępowanie w sprawie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu
jako postępowanie jednoinstancyjne oraz nie zapewnia prawa udziału w takim postępowaniu obu stronom postępowania karnego.
W odniesieniu do art. 20 pkt 3a p.u.s.p. skarżący stwierdza natomiast, że przepis ten narusza art. 176 ust. 2 Konstytucji
oraz art. 6 konwencji, gdyż pozwala na przekazanie rozpoznawania spraw dotyczących zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych
jednemu sądowi okręgowemu w ramach