Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 158/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 czerwca 2014 r. Kopalnia Piasku „Kotlarnia” S.A. (dalej:
skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 i
2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31, ze zm.;
dalej: ustawa podatkowa), w brzmieniu obowiązującym w 2005 r., z art. 2, art. 20, art. 22, art. 32 oraz art. 217 Konstytucji.
Rozpatrywana skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Spółka, będąca właścicielem infrastruktury
kolejowej, oddała tę infrastrukturę w dzierżawę innemu podmiotowi gospodarczemu, który pełnił funkcję zarządcy, sama natomiast
wykorzystywała linie kolejowe do transportu własnych produktów z kopalni do punktu przeładunku oraz punktów sprzedaży. Wójt
Gminy Zbrosławice określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r. (decyzja z 30 grudnia
2010 r., nr BP/3110/11/10). Spółka odwołała się od powyższej decyzji, zarzucając organowi błędne ustalenie stanu faktycznego
przez przyjęcie, że infrastruktura kolejowa spółki nie była wykorzystywana wyłącznie na potrzeby publicznego transportu kolejowego
(naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy podatkowej).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji (decyzja z 5 kwietnia 2011
r., nr SKO/F/423/358/2059/11). Organ odwoławczy uznał, że spółka przez wydzierżawienie wykorzystała budowle kolejowe na własne
potrzeby, we własnym interesie, stąd też nie spełniała przesłanek warunkujących skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, o
którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy podatkowej. Spółka zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gliwicach, który uznał skargę za bezzasadną i ją oddalił (wyrok z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 398/11). Naczelny
Sąd