Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 października 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 159/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 15 maja 2008 r. zakwestionowana została zgodność art. 177 § 1 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 32
ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji. Skarżąca stoi na stanowisku, że zakwestionowane przepisy naruszają prawo
zaskarżalności orzeczeń zapadłych w pierwszej instancji, a ponadto zamykają drogę do sądu. W skardze wskazano, że w przypadku
wystąpienia przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego z wnioskiem o przyznanie jej pomocy prawnej z urzędu, termin
do wniesienia skargi kasacyjnej do NSA przewidziany w art. 177 p.p.s.a. powinien ulegać zawieszeniu albo wstrzymaniu.
Postanowieniem z 22 lipca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie rozstrzygnięcie
spowodowane było brakiem uzasadnienia niekonstytucyjności przepisu, a więc niespełnieniem obowiązku wskazania sposobu naruszenia
konstytucyjnych praw podmiotowych.
Pełnomocnik skarżącej wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. W środku odwoławczym wskazano, że: (1) skarga odpowiadała
wymogom formalnym, wynikającym z art. 32 i art. 47 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr
102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), (2) skarżąca wskazała artykuły p.p.s.a, które jej zdaniem naruszają prawa konstytucyjne
oraz „wymieniła jakie jej zdaniem artykuły Konstytucji zostały naruszone”, (3) Trybunał Konstytucyjny nie wziął pod uwagę
pisma z 21 maja 2008 r., w którym powołano się na orzeczenie TK