Postanowienie TK z dnia 12 grudnia 2014, sygn. Ts 159/14

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 czerwca 2014 r. Kopalnia Piasku „Kotlarnia” S.A. (dalej: skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 7 ust. 1 pkt 4 oraz art. 7 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31, ze zm.; dalej: ustawa podatkowa), w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., z art. 2, art. 20, art. 22, art. 32 oraz art. 217 Konstytucji.

Rozpatrywana skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Spółka, będąca właścicielem infrastruktury kolejowej, oddała tę infrastrukturę w dzierżawę innemu podmiotowi gospodarczemu, który pełnił funkcję zarządcy, sama natomiast wykorzystywała linie kolejowe do transportu własnych produktów z kopalni do punktu przeładunku oraz punktów sprzedaży. Burmistrz Sośnicowic określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2002 r. (decyzja z 14 września 2010 r., nr Fnp.311/3110/187/2010/237/6727).

Spółka odwołała się od powyższej decyzji, zarzucając organowi błędne ustalenie stanu faktycznego przez przyjęcie, że infrastruktura kolejowa spółki nie była wykorzystywana wyłącznie na potrzeby publicznego transportu kolejowego (naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji (decyzja z 4 kwietnia 2011 r., nr SKO/F/423/342/0/11). Organ odwoławczy uznał, że spółka przez wydzierżawienie wykorzystała budowle kolejowe na własne potrzeby, we własnym interesie, stąd też nie spełniała przesłanek warunkujących skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej. Skarga spółki na decyzję SKO została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (wyrok z 28 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 397/11). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną