Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 marca 1999 r.
|
| Sygn. akt Ts 159/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Mieczysława A., sporządzonej 27 listopada 1998 r. zarzucono, iż ustawa z dnia 29 listopada 1990 r.
o pomocy społecznej (tekst jednolity z 1993 r., Dz.U. Nr 13, poz. 60 ze zm.), w szczególności zaś jej art. 4 ust. 1, jest
niezgodna z art. 67 oraz art. 68 Konstytucji RP.
Zdaniem skarżącego, zakwestionowana ustawa narusza wolności skarżącego przez odmowę zabezpieczenia społecznego pomimo spełnienia
przesłanek określonych w konstytucji, a nadto przez uzależnienie dostępu do świadczeń z opieki zdrowotnej od sytuacji materialnej
obywatela, określonej przez wskaźnik wzrostu cen i usług konsumpcyjnych opublikowany w formie “obwieszczenia”.
Skarżący wskazał, iż stosując zakwestionowane przepisy Dyrektor Centrum Pomocy Społecznej Gminy W.-W. decyzją z 8 sierpnia
1997 r. odmówił mu udzielenia bezzwrotnej pomocy finansowej, którą to decyzję utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w W. decyzją z 28 sierpnia 1997 r., zaś skarga na decyzję Kolegium została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego
z 17 lutego 1998 roku.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 15 grudnia 1998 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia
braków formalnych przedłożonej skargi konstytucyjnej w szczególności poprzez dołączenie kopii postanowienia Sądu Rejonowego
o ustanowieniu dla skarżącego adwokata z urzędu celem sporządzenia skargi konstytucyjnej, podanie daty doręczenia skarżącemu
decyzji Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczającej pełnomocnikiem z urzędu adwokata Zbigniewa P., a także uzasadnienie