Postanowienie TK z dnia 15 grudnia 2010, sygn. Ts 16/09

W skardze konstytucyjnej Jacka B. (dalej: skarżący), sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 stycznia 2009 r. (data nadania), zarzucono niezgodność § 6.4 ust. 5 Statutu Politechniki Wrocławskiej z 25 maja 2006 r. (niepubl.; dalej: statut) w związku z art. 116 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, ze zm.; dalej: Prawo o szkolnictwie wyższym lub p.s.w.) z art. 60 Konstytucji.

W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej zwrócono uwagę na niezgodność § 6.4 ust. 5 statutu z odpowiednimi postanowieniami Prawa o szkolnictwie wyższym oraz podniesiono, że „statut uczelni nie może (…) ani wyłączać norm ustawowych, ani zmieniać ich materialnej treści”, co przekłada się – zdaniem skarżącego – na niezgodność § 6.4 ust. 5 statutu w związku z art. 116 p.s.w. z art. 60 Konstytucji.

Postanowieniem z 15 grudnia 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

W uzasadnieniu Trybunał podniósł, że przyczyny zwolnienia skarżącego z pracy, a także odmowa uwzględnienia jego żądania o przywrócenie do pracy, miały charakter złożony. Przyczyny te nie ograniczały się do braku posiadania przez skarżącego stopnia naukowego doktora (vide § 6.4 ust. 5 statutu). Orzekające o przywróceniu do pracy sądy obu instancji uznały, że przywrócenie to jest niemożliwe, gdyż zmiany organizacyjne na uczelni uniemożliwiają zatrudnienie skarżącego na poprzednio zajmowanym stanowisku, zaś brak aktywności naukowej po stronie skarżącego występował zarówno w dacie rozwiązania stosunku pracy, jak i w dacie orzekania w sprawie przywrócenia do pracy. Sąd drugiej instancji uznał bowiem za bezcelową reaktywację stosunku pracy w sytuacji, w której skarżący wykazywał brak zainteresowań naukowych. Z powyższego wynikało – zdaniem TK – że niezależnie od zastosowania względem skarżącego zaskarżonego postanowienia Statutu Politechniki Wrocławskiej uzasadnione było nieuwzględnienie jego żądania