Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 kwietnia 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 16/17 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej E.A. (dalej: skarżący) wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 stycznia 2017 r. (data nadania)
zakwestionowano zgodność art. 618f w zw. z art. 95 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z
2017 r. poz. 1904; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim pozostawia on orzekanie o wynagrodzeniu biegłego – na posiedzeniu niejawnym
– sądowi, który biegłego wyznaczył, a wobec którego biegły pozostaje w stosunku zależności, z art. 45 i art. 64 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 11 grudnia 2017 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
wskazał, że z treści zaskarżonych przepisów nie można zrekonstruować ani normy kompetencyjnej, która powierzałaby sądowi ustalanie
wysokości wynagrodzenia biegłego, ani normy stanowiącej o orzekaniu w takim przypadku przez sąd na posiedzeniu niejawnym (bez
udziału biegłego), co oznacza, że przepisy te nie były podstawą orzeczenia wskazanego jako ostateczne.
3. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i nadanie skardze dalszego biegu. Zdaniem skarżącego
wniesiona skarga spełnia wymogi formalne określone w przepisach ustawy z dnia