Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 listopada 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 16/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 stycznia 2020 r. (data nadania) A.B. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w S. z wnioskiem o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu do sprawy […]. W zarządzeniu
z 19 czerwca 2019 r. (sygn. […]) sędzia tego sądu na podstawie art. 88 § 1 i art. 78 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒
Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.; dalej: k.p.k.) zarządził m.in. nieuwzględnienie wniosku oraz
odmówił wyznaczenia pełnomocnika z urzędu.
Sąd Rejonowy w Ż. postanowieniem z 13 sierpnia 2019 r. (sygn. akt […]) ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu do sporządzenia
skargi konstytucyjnej dotyczącej zarządzenia Sądu Rejonowego w S. Jednocześnie postanowił, iż pełnomocnik zostanie wyznaczony
przez Okręgową Radę Radców Prawnych w O.
W skardze konstytucyjnej skarżący wniósł o zbadanie zgodności art. 88 § 1 oraz art. 78 § 1 k.p.k. z art. 2, art. 32 oraz art.
45 ust. 1 Konstytucji. Wskazał, że zaskarżone przepisy całkowicie pomijają sytuację osób pozbawionych wolności, które nie
są zatrudnione, nie osiągają żadnego dochodu i nie posiadają majątku, w efekcie czego nie mają żadnych realnych możliwości
dokonywania opłat m.in. za pomoc profesjonalnego pełnomocnika. Osoby przebywające w zakładach karnych zamkniętych winny zatem
stanowić odrębną grupę, która nie ma żadnej możliwości zarobkowania, co jednocześnie nie pozwala na ich jednakową kwalifikację
z osobami pozostającymi na wolności.
W zarządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 28 września 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia, w terminie
7 dni od daty doręczenia tego zarządzenia pod rygorem ujemnych skutków procesowych, braków formalnych skargi przez:
1) doręczenie poświadczonego za zgodność z