Postanowienie TK z dnia 12 grudnia 2012, sygn. Ts 160/12

W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lipca 2012 r. (data nadania), Marek B. (dalej: skarżący) postanowił zarzut niezgodności § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336; dalej: rozporządzenie z 2008 r.) z art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny Izbę Finansową wyroku z 6 marca 2012 r. (sygn. akt I FSK 647/11), oddalającego skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 31 stycznia 2011 r. (sygn. akt I SA/Bk 563/10), w którym oddalono skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z 7 września 2010 r. (nr PPII/440728/236/EP/10/W) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sokółce z 15 czerwca 2010 r. (nr US.V/4400-75/10/ES/3) dotyczącą podatku od towarów i usług za czwarty kwartał 2009 r.

W ocenie skarżącego § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia z 2008 r. narusza wywodzone z art. 2 Konstytucji zasady demokratycznego państwa prawnego i poprawnej legislacji, ponieważ stanowi „nieprawidłową implementację” dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, ze zm.; dalej: dyrektywa 2006/112/WE). Ponadto zaskarżony przepis jest niezgodny także z art. 32 ust. 1 Konstytucji.

W uzasadnieniu skargi zarzucono również sądom administracyjnym obu instancji orzekającym w sprawie skarżącego nieprawidłowe zinterpretowanie postanowień dyrektywy 2006/112/WE.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 36 ust. 1 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym