Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 listopada 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 160/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 lipca 2016 r. (data nadania) M. i J.K. (dalej: skarżący)
wystąpili o zbadanie zgodności art. 527 § 1 w zw. z art. 530 w zw. z art. 1 oraz art. 530 w zw. z art. 1 ustawy z dnia 23
kwietnia 1964 r. – Ko-deks cywilny (Dz.U.2016.380, ze zm.; dalej: kc lub kodeks cywilny) z art. 2, art. 64 ust. 3 oraz art. 64
ust. 3 w zw. z art. 2 i w zw. z art. 217 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Dnia 2 lutego 2006 r. ojciec skarżących zawarł z nimi umowy
darowizny, m.in. udziałów we współ-własności nieruchomości. W związku z tym, że zalegał on z tytułu zobowiązań podatkowych,
Skarb Państwa, reprezentowany przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Z., wystąpił przeciwko skarżącym z pozwem, żądając
uznania umów za bezskuteczne w stosunku do niego. Wyrokiem z marca 2014 r. Sąd Okręgowy w S. uwzględnił powództwo i uznał
umowy darowizny za bezskuteczne względem Skarbu Państwa. Wyrokiem ze stycznia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Ł. (dalej: Sąd Apelacyjny
w Ł.) oddalił apelację skarżących. Postanowieniem z marca 2016 r., doręczonym skarżącym 25 kwietnia 2016 r., Sąd Najwyższy
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej skarżących do rozpoznania.
Zdaniem skarżących art. 527 § 1 w zw. z art. 530 w zw. z art. 1 i art. 530 w zw. z art. 1 kc w zakresie, w jakim „dopuszczalne
jest ich stosowanie do należności publicznoprawnych w postaci zobowiązań podatkowych”, są niezgodne z art. 2, art. 64 ust.
3 oraz art. 64 ust. 3 w zw. z art. 2 i w zw. z art. 217 Konstytucji. W przekonaniu skarżących zakwestionowane przepisy kodeksu
cywilnego „pozwalają na ograniczenie, a nawet pozbawienie obywatela jego własności bez wyraźnego przepisu ustawy” (art. 64
ust. 3 Konstytucji); „polegają na stosowaniu analogii w sposób