Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 stycznia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 160/17 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 sierpnia 2017 r. (data nadania) M.P. (dalej: skarżąca)
kwestionuje zgodność art. 407 § 1, art. 403 § 1 pkt 1 i art. 410 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018
r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim przewidują 3 miesięczny termin na wniesienie skargi na wznowienie
postępowania w przypadku, gdy wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym oraz pod rygorem odrzucenia skargi
wniesionej po upływie tego terminu, z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą.
27 września 2012 r. H. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla przeciwko
A. Sp. z o.o. z siedzibą w B., W.P., A.P. i M.P.
Sąd Okręgowy w Ł. Wydział Cywilny 3 października 2013 r. orzekł zgodnie z żądaniem pozwu (sygn. akt […]). Skarżąca złożyła
1 grudnia 2015 r. skargę o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania, o uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie powództwa
w stosunku do niej w całości. W uzasadnieniu skargi wskazała, że przedmiotowy nakaz został oparty na podrobionym dokumencie.
Sąd Okręgowy w Ł., Wydział Cywilny postanowieniem z 19 stycznia 2017 r. odrzucił skargę wniesioną przez skarżącą (sygn. akt
[…]), ponieważ została złożona po upływie ustawowego terminu. Skarżąca wniosła 24 lutego 2017 r. zażalenie, które następnie
zostało oddalone jako bezzasadne przez Sąd Apelacyjny w Ł., Wydział Cywilny postanowieniem z 6 kwietnia 2017 r. (sygn. akt
[…]).
2. Skarżąca twierdzi, że określony w art. 407 k.p.c. termin nie zapewnia