Postanowienie TK z dnia 22 października 2008, sygn. Ts 161/08

W skardze konstytucyjnej z 21 maja 2008 r. zarzucono niezgodność, art. 437 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z 41 ust. 1 i art. 41 ust. 2 zd. 1, art. 78, art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 14 marca 2008 r. (sygn. akt VIII Kz 135/08) Sąd Okręgowy w Białymstoku – VIII Wydział Karny Odwoławczy zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku – III Wydział Karny z 1 marca 2008 r. (sygn. akt III Kp 506/08) i zastosował wobec skarżącego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy.

Skarżący zarzucił, że zaskarżone przepisy, w zakresie, w jakim nie przewidują kontroli legalności i zasadności reformatoryjnego orzeczenia sądu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania niezgodne są z art. 41 ust. 1 i 2 Konstytucji, gwarantującymi sądową kontrolę legalności pozbawienia wolności, oraz zasadą dwuinstancyjności i prawem do zaskarżania orzeczeń wydanych w pierwszej instancji, tj. z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Skarga konstytucyjna jest szczególnym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Ma ona gwarantować, że obowiązujące w systemie prawa akty normatywne nie będą stanowiły źródła ich naruszeń. W myśl art. 79