Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 161/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 maja 2011 r. Małgorzata W. (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie zgodności art. 49 § 1 i art.
206 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej: k.k.w.) w związku
z art. 79 § 1, art. 618 § 1 pkt 11, art. 619 § 1 i art. 627 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 2, art. 32 oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków
formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności przez dokładne wskazanie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw lub wolności
wyrażonych w art. 2, art. 32 oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji przez zaskarżone przepisy k.k.w. oraz k.p.k. W piśmie z 20 czerwca
2011 r., będącym odpowiedzią na powyższe zarządzenie, skarżąca ponowiła argumentację zawartą w skardze konstytucyjnej.
Postanowieniem z 20 września 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Małgorzaty
W. W postanowieniu Trybunał wskazał, że skarga nie spełniała wymogów formalnych, koniecznych do stwierdzenia dopuszczalności
tego środka ochrony praw i wolności. W skardze nie określono przede wszystkim sposobu naruszenia konstytucyjnych