Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 lipca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 162/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 7 lipca 2010 r. Arkadiusz K. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 691 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) w brzmieniu nadanym ustawą
z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2001
r. Nr 71, poz. 733), w zakresie, w jakim uzależnia wstąpienie w stosunek najmu zamieszkującym z najemcą stale, do chwili jego
śmierci, zstępnych innych niż dzieci od obowiązku alimentacyjnego najemcy wobec tych zstępnych, jest niezgodny z art. 2, art.
18, art. 31 ust.3, art. 32, art. 64 ust. 2, art. 71 ust. 1 oraz art. 75 ust. 2 w związku z Preambułą, art. 20 oraz art. 30
Konstytucji.
Postanowieniem z 17 czerwca 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi 1 lipca 2011 r.) Trybunał Konstytucyjny przywrócił termin do
uzupełnienia braków formalnych skargi (pkt 1) i odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu (pkt 2). W uzasadnieniu
Trybunał podniósł, że w skardze nie wskazano sposobu naruszenia wolności lub praw, zarzuty skargi odnosiły się natomiast do
wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku z 12 marca 2010 r. (sygn. akt IV Ca 23/10). Jednocześnie – na marginesie – Trybunał przypomniał,
że płaszczyzna stosowania prawa ma znaczenie jedynie w przypadku uczynienia przedmiotem skargi utrwalonej linii orzeczniczej,
wskazującej na jednolite rozumienie zakwestionowanego przepisu. Trybunał orzekł ponadto, że rozpoznaniu zarzutów skargi stoi
na przeszkodzie pragmatyczna zasada ne bis in idem, gdyż podnoszone przez skarżącego kwestie były już przedmiotem oceny Trybunału w wyrokach z 1 lipca 2003 r. (P 31/02, OTK
ZU nr 6/A/2003, poz. 58) i 9 września 2003 r. (SK 28/03, OTK ZU nr 7/A/2003, poz. 74). Za błędny i bezzasadny