Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 czerwca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 162/17 |
Uzasadnienie
W sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 sierpnia 2017 r. (data nadania) skardze konstytucyjnej
Z.B. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 53 ust. 4 i art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) z art.
2, art. 7 i art. 67 Konstytucji.
Skarga została złożona w związku z następującą sprawą.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, oddział w W. (dalej: ZUS) decyzją z 4 września 2008 r. (…), na podstawie art. 29 ustawy o
emeryturach i rentach z FUS, przyznał skarżącemu prawo do emerytury od 1 sierpnia 2008 r. (tzw. wcześniejsza emerytura). Skarżący
17 kwietnia 2014 r. wniósł o przyznanie emerytury po emeryturze, wskazując, że po przyznaniu wcześniejszej emerytury pozostawał
w ubezpieczeniu przez 30 miesięcy. Decyzją z 23 kwietnia 2014 r. (…), na podstawie art. 27 ustawy o emeryturach i rentach
z FUS, przyznano skarżącemu emeryturę od 1 kwietnia 2014 r. (tzw. emerytura w wieku powszechnym) bez przeliczenia 24% części
socjalnej z uwagi na brak przepracowanych 30 miesięcy.
3 marca 2016 r. skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie emerytury po emeryturze, wskazując, że po otrzymaniu emerytury
pozostawał w ubezpieczeniu przez trzydzieści dziewięć miesięcy. Decyzją z 8 marca 2016 r. (…) ZUS odmówił skarżącemu prawa
do emerytury.
Skarżący 8 kwietnia 2016 r. złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalno-rentowego. ZUS decyzją z