Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 marca 1999 r.
|
| Sygn. akt Ts 163/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Romana K., sporządzonej 9 grudnia 1998 r. zarzucono, iż art. 15 ust. 3-3b w związku z art. 13 ust.
1 w związku z art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent oraz zmianie niektórych
ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 ze zm.) jest niezgodny z art. 67 Konstytucji RP, naruszając przysługujące mu prawo do zabezpieczenia
społecznego.
Skarżący wskazał, iż stosując zakwestionowane przepisy Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w L. decyzją z 23 listopada
1995 r. dokonał przeliczenia świadczeń przysługujących skarżącemu w sposób naruszający jego interesy. Sąd Wojewódzki – Sąd
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. wyrokiem z 2 grudnia 1997 r. oddalił odwołanie skarżącego od tej decyzji, a orzeczenie
to zostało utrzymane w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w L. z 15 lipca 1998 r. Wyrok ten został doręczony skarżącemu 4 sierpnia
1998 roku.
Postanowieniem z 20 stycznia 1999 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując,
iż w niniejszej sprawie doszło do znacznego przekroczenia dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej określonego
w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Z akt sprawy wynika bowiem, iż wyrok Sądu Apelacyjnego w L. z 15 lipca
1998 r. skarżący otrzymał 4 sierpnia 1998 r., natomiast skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale Konstytucyjnym 10
grudnia 1998 r. Na podstawie dokonanych ustaleń Trybunał Konstytucyjny stwierdził również, iż w niniejszej sprawie nie znajduje
zastosowania art. 48 ust. 2 zd. 2 ustawy o Trybunale