Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 164/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 9 lipca 2009 r. skarżący zarzucił art. 33 ust. 6 ustawy z dnia
13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066, ze zm.) sprzeczność z art. 45 ust. 1 oraz art.
77 ust. 2 Konstytucji.
Orzeczeniem Okręgowego Sądu Łowieckiego w Białej Podlaskiej z 7 maja 2008 r. (sygn. akt OSŁ 2/2008) skarżący został uznany
za winnego popełnienia przewinienia łowieckiego, naruszającego przepis § 137 ust. 1 pkt 2 i 4 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego.
Orzeczeniem Głównego Sądu Łowieckiego z 6 listopada 2008 r. (sygn. akt GSŁ 31/08) utrzymano w mocy orzeczenie organu pierwszej
instancji. W odpowiedzi na wniosek skarżącego o wniesienie skargi nadzwyczajnej od orzeczenia Okręgowego Sądu Łowieckiego,
Prezes Głównego Sądu Łowieckiego pismem z 9 czerwca 2009 r. (L. Dz. 268/GSŁ/08) stwierdził brak przesłanek do wystąpienia
z tą skargą. Skarżący wskazuje, że wyczerpał tok instancji umożliwiający odwołanie się od zapadłych orzeczeń. Podnosi także,
że nie może odwołać się do sądu powszechnego, gdyż uniemożliwia mu to zaskarżony przepis ustawy.
Zgodnie z art. 33 ust. 6 ustawy – Prawo łowieckie w sprawach nabycia lub utraty członkostwa w Polskim Związku Łowieckim oraz
utraty członkostwa w kole łowieckim zainteresowany może – po wyczerpaniu postępowania wewnątrzorganizacyjnego – dochodzić
swoich praw na drodze sądowej. Zdaniem skarżącego przepis ten stanowił podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia w zakresie,
w jakim uniemożliwił mu skorzystanie z prawa odwoływania się od wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Sytuacja, w której skarżący
nie może odwołać się do sądu powszechnego prowadzi