Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 164/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 lipca 2012 r. (data nadania) L.K. (dalej: skarżący) wystąpił
o zbadanie zgodności art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571; dalej: ustawa nowelizująca) z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji
– w zakresie, w jakim zakwestionowany przepis przewiduje stosowanie art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) do
postępowań wszczętych przed 1 lipca 2009 r.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Skarżący wytoczył powództwo o zapłatę przed Sądem Okręgowym
we Wrocławiu – Wydział I Cywilny, które oddalono wyrokiem z 16 grudnia 2011 r. (sygn. akt I C 74/09). Od tego wyroku wniósł
30 stycznia 2012 r. apelację, nie uiścił jednak od niej stosownej opłaty, ani nie złożył wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tych względów Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił apelację skarżącego postanowieniem z 27 lutego 2012 r. (sygn. akt I C 74/09).
Skarżący złożył na to postanowienie zażalenie, które Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny prawomocnie oddalił postanowieniem
z 30 marca 2012 r. (sygn. akt I ACz 610/12).
Skarżący twierdzi, że kwestionowany przepis nie jest jasny, gdyż nie definiuje pojęcia „wszczęcia postępowania”, co prowadzi
do naruszenia zasady prawidłowej legislacji (art. 2 Konstytucji). Co więcej, zdaniem skarżącego zaskarżony przepis sankcjonuje
sytuację, w której obowiązują jednocześnie różne zasady wnoszenia środków odwoławczych, co nie tylko narusza przywołaną zasadę
z art. 2 Konstytucji, lecz również prowadzi do naruszenia przysługujących skarżącemu konstytucyjnych praw podmiotowych: prawa
do zaskarżenia orzeczenia wydanego przez