Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 164/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 czerwca 2014 r. (data nadania) A.L. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 18 § 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013
r. poz. 1030, ze zm.; dalej: k.s.h.) z art. 22 oraz art. 42 ust. 1 i 2 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarżący wskazał, że wynikający z art. 18 § 2 k.s.h. zakaz pełnienia funkcji członka zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej
albo likwidatora – skutkujący wykreśleniem z organów spółki – w przypadku, gdy wobec skazanego nie orzeczono środka karnego
w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska, stanowi dodatkową karę – podwójne karanie za ten sam czyn, co jest niezgodne
z art. 42 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji i zasadą państwa prawa.
Ponadto, w ocenie skarżącego, automatyzm stosowania sankcji określonej w art. 18 § 2 k.s.h., jaką jest wykreślenie z Krajowego
Rejestru Sądowego (dalej: KRS), tj. de facto pozbawienie osoby prawomocnie skazanej stanowiska, jest zupełnie irracjonalny i narusza prawo do obrony (art. 42 ust. 2 Konstytucji).
Skarżący zaznaczył, że przepisy prawa karnego przewidują w katalogu środków karnych zakaz zajmowania określonego stanowiska,
wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej. Zakaz taki sąd może orzec w przypadku,
gdy sprawca nadużył przy popełnieniu przestępstwa stanowiska lub wykonywanego zawodu albo okazał, że dalsze zajmowanie stanowiska
lub wykonywanie zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem (art. 41 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny,
Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.), w odniesieniu zaś do zakazu prowadzenia działalności gospodarczej wymagane jest
ustalenie, że dalsze jej prowadzenie zagraża istotnym dobrom chronionym prawem (art. 41 § 2 k.k.). O ile zatem w postępowaniu
karnym