Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 stycznia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 164/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 października 2018 r. (data nadania) G.L. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący wniósł 30 grudnia 2017 r. pozew do Sądu Okręgowego w J. I Wydział Cywilny o zapłatę kwoty 3 185 688,40 zł wraz z
wnioskiem o zwolnienie od kosztów postępowania. Wpis sądowy od pozwu wynosił 100 000 zł.
22 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w J. I Wydział Cywilny wezwał do uzupełnienia oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach
i źródłach utrzymania skarżącego. Następnie 22 marca 2018 r. wydał postanowienie (sygn. akt […]), w którym oddalił wniosek
o zwolnienie od kosztów sądowych, na które skarżący wniósł zażalenie.
Sąd Apelacyjny w W. I Wydział Cywilny postanowieniem z 30 kwietnia 2018 r. (sygn. akt […]) oddalił zażalenie, a Sąd Okręgowy
w J. I Wydział Cywilny 20 lipca 2018 r. zarządził zwrot pozwu (sygn. akt […]).
2. W ocenie skarżącego, ustanowienie w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2016 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 300) maksymalnej opłaty od pozwu w kwocie 100 000 zł uniemożliwia dochodzenie swoich praw przed sądem.
Uregulowana w art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych instytucja zwolnienia od kosztów sądowych nie zapewnia,
zdaniem skarżącego, skutecznego korzystania z prawa do sądu.
Skarżący uważa, że ustawodawca nie zachował odpowiedniej równowagi między interesem Państwa w pobieraniu opłat z tytułu