Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 grudnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 164/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 listopada 2019 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, wystąpiła o uznanie art. 118 § 5 oraz art. 1173 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; obecnie: Dz. U. z
2020 r. poz. 1575; dalej: k.p.c.) za niezgodne z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 1, art. 45 ust. 1
w związku z art. 190 ust. 5, art. 79 ust. 1 i art. 79 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 15 stycznia 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych wniesionej
skargi. Skarżąca została wezwana, m.in. do sprecyzowania i uzasadnienia, w jaki sposób art. 118 § 5 i art. 1173 k.p.c. naruszają wymienione w skardze konstytucyjnej wolności lub prawa skarżącej. Pismem z 25 stycznia 2020 r. (data nadania)
pełnomocnik skarżącej ustosunkował się do powyższego wezwania.
Postanowieniem z 16 lipca 2020 r., doręczonym skarżącej 27 lipca 2020 r., Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego
biegu skardze konstytucyjnej. Stwierdził w nim, że zakwestionowane w skardze przepisy nie były podstawą wydania ostatecznego
rozstrzygnięcia.
31 lipca 2020 r. (data nadania) skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wniosła o jego uchylenie i
nadanie skardze dalszego biegu. Zdaniem skarżącej „wbrew przepisom postanowienia, zaskarżone przepisy były podstawą rozstrzygnięcia.
Z przepisów tych bowiem wywiódł w swym poprzednim postępowaniu Trybunał