Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 października 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 165/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 8 lipca 2009 r. skarżący zarzucił art. 129 ust. 1, art. 131
ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa (Dz. U. z 1999 r. Nr 51, poz. 526, ze zm.; dalej: ustawa
o UOP), art. 149 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, ze zm.) oraz § 8,
§ 9 i § 10 uchwały nr 69 Rady Ministrów z dnia 21 maja 1990 r. w sprawie trybu i warunków przyjmowania byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa do służby w Urzędzie Ochrony Państwa
i w innych jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz zatrudniania ich w Ministerstwie Spraw
Wewnętrznych (M. P. Nr 20, poz. 159; dalej: uchwała nr 69) sprzeczność z art. 8 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 42 ust. 3, art. 45
ust. 1, art. 51 ust. 3 i 4, art. 60, art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Komendant Wojewódzki Policji rozkazem
personalnym nr 0333 z 27 lipca 1990 r. zwolnił skarżącego ze służby z dniem 31 lipca 1990 r. W dniu 8 września 2004 r. na
żądanie skarżącego doręczono mu odpis tego rozkazu. Następnie, 15 września 2004 r. skarżący skierował pismo do Komendanta
Głównego Policji, które określił jako odwołanie od powyższego rozkazu. W późniejszym okresie skarżący wystąpił z pismem, w
którym dochodził stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego na podstawie art. 156 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
– Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.) Szef Agencji