Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 kwietnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 165/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 lipca 2012 r. J.O. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 222 ust. 1 w zw. z art. 213 ust. 1 w zw. z art. 323 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i
naprawcze (Dz. U. z 2012 r. poz. 1112, ze zm.; dalej: prawo upadłościowe) z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 64 w zw. z art. 31
ust. 3 oraz art. 78 Konstytucji w zakresie, w jakim zakwestionowane przepisy pozbawiają upadłego prawa wniesienia zażalenia
na postanowienie sędziego-komisarza zezwalające na sprzedaż z wolnej ręki składników majątkowych upadłego po cenie nie mniejszej
niż określona cena minimalna.
Postanowieniem z 10 października 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wniesionej skardze. Odnośnie
do zarzutu naruszenia art. 21 ust. 1 i art. 64 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji przez zaskarżone przepisy Trybunał stwierdził,
że skarga nie spełnia przesłanki określonej w art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Jak podkreślił Trybunał, od ogłoszenia upadłości skarżącego prawa majątkowe
(w tym prawo własności) wchodzące w skład masy upadłości wykonuje za niego syndyk, co oznacza, że syndyk ma wyłączną legitymację
do żądania ochrony tych praw. Niezależnie jednak od tego Trybunał uznał zarzut naruszenia art. 21 ust. 1 i art. 64 Konstytucji
za oczywiście bezzasadny (art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK). Zdaniem Trybunału skarżący nie wykazał bowiem bezpośredniego
związku pomiędzy brakiem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sędziego-komisarza a pozbawieniem go ochrony majątkowych
praw podmiotowych określonych w Konstytucji. W konsekwencji skarżący nie uprawdopodobnił też naruszenia art. 78 w zw. z art.