Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 sierpnia 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 165/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 sierpnia 2022 r. (data nadania), R.P. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w oparciu
o następujący stan faktyczny:
Dowódca Jednostki Wojskowej orzeczeniem z 28 stycznia 2022 r. (sygn. akt […]) ukarał skarżącego karą dyscyplinarną usunięcia
z zawodowej służby wojskowej. W wyniku złożonego zażalenia Wojskowy Sąd Garnizonowy w S., postanowieniem z 18 marca 2022 r.
(sygn. akt […]), utrzymał w mocy powyższe orzeczenie. Zarządzeniem z 8 kwietnia 2022 r. (sygn. akt […]) Prezes Wojskowego
Sądu Garnizonowego w S. odmówił przyjęcia zażalenia jako niedopuszczalnego na mocy art. 52 ust. 5 ustawy z dnia 9 października
2009 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1489; dalej: u.d.w.).
2. Zdaniem skarżącego zakwestionowany przepis pozbawia go „prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej
zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd oraz zamyka drogę sądową do dochodzenia naruszonych wolności
oraz praw, poprzez rozpoznanie sprawy w postępowaniu sądowym w jednej instancji” (k. 4v akt o sygn. Ts 165/22). Jego zdaniem
„zastosowanie najsurowszej kary dyscyplinarnej w postaci usunięcia ze służby wymaga rozpoznania sprawy przez Sądy dwóch instancji
(…), a nie zachodzą żadne szczególne okoliczności uzasadniające ograniczenie rozpoznania sprawy wyłącznie przez Sąd I instancji”
(k. 2 i 2v akt o sygn. Ts 165/22). Skarżący podnosi, że wyrok wydawany w postępowaniu odwoławczym odpowiada uprawnieniu składającemu
się na prawo do sądu, a wprowadzenie odpowiednio ukształtowanego systemu instancyjnego stanowi gwarancję realizacji prawa
do sądu i jest czynnikiem umożliwiającym urzeczywistnienie tzw. sprawiedliwości proceduralnej. Brak takiej