Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 listopada 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 166/08 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 25 maja 2008 r. zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 60
§ 1 i § 3 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, ze zm.; dalej: k.r.o.) w zakresie,
w jakim obciąża małżonka rozwiedzionego, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, nieograniczonym w
czasie obowiązkiem dostarczania środków utrzymania drugiemu małżonkowi. Skarżący wywodzi, że wskazane przepisy – poprzez nałożenie
na małżonka rozwiedzionego nieograniczonego w czasie obowiązku alimentacyjnego na rzecz drugiego małżonka – pozbawiają go
środków finansowych wypracowanych bez pomocy byłej żony.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy.
Skarżący do 2001 r. pozostawał w związku małżeńskim. Związek ten został rozwiązany orzeczeniem Sądu Okręgowego w G. w kwietnia
2001 r. W zakresie winy sąd uznał, że oboje małżonkowie winni są rozkładu pożycia małżeńskiego. Sąd przyznał również świadczenia
alimentacyjne byłej żonie skarżącego. W 2005 r. skarżący był obarczony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz byłej małżonki
w wysokości 1100 zł. Na skutek powództwa skarżącego o obniżenie alimentów oraz jednoczesnego powództwa byłej małżonki o ich
podwyższenie, Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z października 2007 r. oba powództwa oddalił. Od powyższego orzeczenia oboje rozwiedzeni
małżonkowie wnieśli apelacje, które zostały oddalone przez Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z lutego 2008 r.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Postępowanie zainicjowane skierowaniem do Trybunału Konstytucyjnego skargi konstytucyjnej uruchamia procedurę indywidualnej
(konkretnej) kontroli konstytucyjności prawa. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i art. 46-47 ustawy z dnia 1 sierpnia
1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) warunkiem rozpoznania skargi jest
objęcie nią przepisu stanowiącego podstawę ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie. Wyjście