Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 166/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 czerwca 2014 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżąca)
wystąpiła o zbadanie zgodności art. 222 § 1 w zw. z art. 491 § 1 zdanie drugie w zw. z art. 664 § 1 i 2 w zw. z art. 687 ustawy
z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121; dalej: k.c.) z art. 31 ust. 1 i 2, art. 32 oraz art.
64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Dnia 15 listopada 2012 r. przeciwko skarżącej jako najemcy
lokalu złożono pozew. Powódka zażądała w nim od skarżącej opróżnienia, opuszczenia i wydania jej (w stanie wolnym od rzeczy
i osób) lokalu użytkowego oraz zapłaty 29 256,65 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem zaległości czynszowych. Wyrokiem częściowym
z 26 czerwca 2013 r. (sygn. akt VI GC 1143/12) Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej – Wydział VI Gospodarczy uwzględnił powództwo
w części dotyczącej eksmisji. Od tego wyroku skarżąca złożyła apelację, którą Sąd Okręgowy w Katowicach – Wydział XIX Gospodarczy
Odwoławczy oddalił wyrokiem z 11 lutego 2014 r. (sygn. akt XIX Ga 812/13), doręczonym skarżącej 21 marca 2014 r.
Zdaniem skarżącej z art. 222 § 1 w zw. z art. 491 § 1 zdanie drugie w zw. z art. 664 § 1 i 2 w zw. z art. 687 k.c. wynika,
że najemca obowiązany jest wydać wynajmującemu lokal, gdy ten wypowie najemcy umowę najmu z powodu nieopłacania przez niego
czynszu za okres, w którym lokal miał wady uniemożliwiające korzystanie z niego w sposób przewidziany w umowie. Skarżąca podnosi
tym samym, że norma zrekonstruowana na podstawie zaskarżonych przepisów narusza przysługujące jej „uprawnienie do poszanowania
wolności