Postanowienie TK z dnia 16 grudnia 2016, sygn. Ts 166/16

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 2 sierpnia 2016 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła o stwierdzenie, że art. 406 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim „uniemożliwia wniesienie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania, wydane przez sąd wyższej instancji, w rozumieniu art. 405 k.p.c.”, jest niezgodny z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Postanowieniem z 16 grudnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu.

W piśmie, które wpłynęło do Trybunału 24 stycznia 2017 r. Dyrektor spółki – M.J. poinformował o tym, że spółka wypowiedziała pełnomocnictwo radcy prawnemu D.K. i wystąpiła do Sądu Rejonowego w T. o ustanowienie nowego pełnomocnika.

W piśmie, które wpłynęło do Trybunału w dniu 28 lipca 2017 r., M.J. wniósł w imieniu spółki o zawieszenie postępowania przed Trybunałem.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13