Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 marca 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 166/21 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 maja 2021 r. (data nadania) radca prawny W.B. (dalej:
skarżący) w imieniu własnym wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu
faktycznego.
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w P. orzeczeniem z 20 lutego 2019 r. (sygn. akt […]) uznał
skarżącego za winnego popełnienia zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych i wymierzył mu karę łączną zawieszenia prawa do
wykonywania zawodu radcy prawnego na czas jednego roku i zakaz wykonywania patronatu na pięć lat oraz karę łączną nagany.
Obciążył go kosztami postępowania dyscyplinarnego.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącego Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie orzeczeniem z 12 grudnia
2019 r. (sygn. akt […]) zmienił powyższe orzeczenie w ten sposób, że: uniewinnił skarżącego od popełnienia dwu z zarzucanych
mu przewinień dyscyplinarnych, wymierzył mu karę łączną zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego na czas jednego
roku i zakaz wykonywania patronatu na pięć lat, a także nałożył na skarżącego obowiązek zwrotu części kosztów postępowania,
obciążając nimi częściowo Okręgową Izbę Radców Prawnych w P. Utrzymał w mocy orzeczenie w pozostałej części i orzekł o kosztach
postępowania odwoławczego.
Na powyższe orzeczenie skarżący wniósł kasację, którą Sąd Najwyższy oddalił postanowieniem z 11 lutego 2021 r. (sygn. akt
[…]; dalej: postanowienie Sądu Najwyższego) jako oczywiście bezzasadną.
Skarżący wskazał w skardze, że w postanowieniu Sądu Najwyższego zdecydowano ostatecznie o zawieszeniu prawa do wykonywania
przez niego zawodu radcy prawnego w związku z popełnieniem czynów uznanych za przewinienia dyscyplinarne na podstawie Kodeksu
Etyki Radcy Prawnego, który jest tylko uchwałą samorządu radców prawnych, wydaną bez delegacji ustawowej. Z rozstrzygnięciem
tym łączy naruszenie prawa do wolności