Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 167/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 maja 2008 r. zakwestionowano zgodność art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 32 ust. 1 oraz art.
45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji.
W ocenie skarżących, art. 52 § 3 p.p.s.a, który wprowadza czternastodniowy termin dla zaskarżenia decyzji organów administracji
jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżących kwestionowany przepis narusza również konstytucyjną
zasadę równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji). Naruszenie to, według skarżących, przejawia się tym, że w świetle
art. 52 § 3 p.p.s.a. osoby zamierzające wnieść do sądu administracyjnego skargę na czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4
i 4a p.p.s.a. są w trudniejszej sytuacji procesowej niż osoby wnoszące do sądu administracyjnego skargę w trybie art. 52 §
1 p.p.s.a. oraz art. 52 § 4 p.p.s.a. przeciwko innym aktom organów administracji.
Postanowieniem z 21 kwietnia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Rozstrzygnięcie to było
uzasadnione niespełnieniem przesłanek dopuszczalności skargi – między innymi część zarzutów skargi miała charakter oczywiście
bezzasadny, ponadto nie spełniono obowiązku wskazania sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności i praw, o którym mowa w
art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej:
ustawa o TK).
Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, w którym dowodzą że: (1) powołanie się przez Trybunał Konstytucyjny
w kwestionowanym postanowieniu na zasadę ignorantia iuris nocet było niewłaściwe, gdyż nie uwzględniało specyfiki postępowania administracyjnego, w którym nie przyjmuje się „fikcji powszechnej
znajomości prawa”. Skarżący podnoszą,