Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 kwietnia 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 167/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 listopada 2018 r. (data nadania), radca prawny P.S. (dalej: skarżący), występujący we własnej sprawie, wniósł o stwierdzenie, że: 1) art. 9 ustawy z dnia 5
stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2018 r. poz. 754, ze zm.; dalej: Kodeks wyborczy) jest niezgodny z art. 2, art.
4, art. 7, art. 31, art. 32, art. 37 w związku z art. 62 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 405 § 2 Kodeksu wyborczego
jest niezgodny z art. 2, art. 4, art. 7, art. 31, art. 32, art. 37, art. 77, art. 78, art. 176 ust. 1 Konstytucji; 3) art.
12, art. 425 w związku z art. 426, art. 454 Kodeksu wyborczego w zakresie, w jakim „przewiduje, że głosowanie przeprowadza
się w stałych i odrębnych obwodach głosowania utworzonych na obszarze gminy, a także możliwości zgłoszenia przez komitet wyborczy
w każdym okręgu wyborczym tylko jednej listy kandydatów”, jest niezgodny z art. 2, art. 4 ust. 2, art. 7, art. 16, art. 31,
art. 32, art. 37 w związku z art. 62 Konstytucji; 4) art. 10, art. 11 Kodeksu wyborczego w zakresie, w jakim „przewiduje zróżnicowanie
w prawach wyborczych – wybierania (czynne prawo wyborcze) oraz wybieralności (bierne prawo wyborcze) – w wyborach do organów
stanowiących jednostek samorządu terytorialnego, jak również wójtów, burmistrzów, prezydentów miast”, jest niezgodny z art.
2, art. 4 ust. 2, art. 7, art. 16, art. 31, art. 32, art. 37 w związku z art. 62 Konstytucji; 5) art. 57 ac § 2 ustawy z dnia
27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 23, ze zm.) „poprzez pozostawienie zgłoszenia
bez rozpatrzenia wobec zgłaszającego kandydaturę, wobec przyjęcia, iż toczy się