Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 maja 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 168/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 września 2003 r. skarżący zakwestionował zgodność art. 75 ustawy z dnia 12 września 1990 r.
o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.; dalej: ustawa o szkolnictwie wyższym) z art. 9 Konstytucji. Skarżonemu
przepisowi zarzucił, iż nie przewidując zatrudnienia na stanowisku docenta, uniemożliwia realizację art. 4 ust. 1 Porozumienia
między Rządem PRL a Rządem CSRS w sprawie równoważności dokumentów o wykształceniu, stopniach i tytułach naukowych wydawanych
w PRL i CSRS, sporządzonego 16 grudnia 1987 r. i zatwierdzonego uchwałą Rady Ministrów nr 18/89 z 20 lutego 1989 r. (niepublikowane,
dalej: Porozumienie między Rządem PRL a Rządem CSRS). Oznaczało to, zdaniem skarżącego, naruszenie art. 9 Konstytucji, zgodnie
z którym „Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego”, a w konsekwencji doprowadziło do naruszenia
konstytucyjnych praw: do równego traktowania (art. 32), do pełnego produktywnego zatrudnienia (art. 65), do wynagrodzenia
szkody (art. 77 ust. 1), do dochodzenia na drodze sądowej naruszonych wolności lub praw (art. 77 ust. 2) oraz zasady zaufania
obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2).
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 14 stycznia 2004 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując,
że nie spełnia ona przesłanek dopuszczalności jej merytorycznego rozpoznania.
Trybunał, badając zakres przedmiotowy rozpatrywanej skargi konstytucyjnej, ustalił, że skarżący zakwestionował konstytucyjność
art. 75 ustawy o szkolnictwie wyższym, natomiast podstawę wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I
SA 1616/02) stanowił art. 156 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W oparciu o powołany przepis NSA stwierdził
nieważność decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 12 kwietnia 2002 r. (Nr DWZ4.3018-140/ZG/2002) oraz decyzji z 6
czerwca 2002 r. (Nr DWZ4.3018-206/ZG/2002) jako wydanych przez organ niewłaściwy. Trybunał uznał zatem, że zakwestionowany
w skardze konstytucyjnej art. 75 ustawy