Postanowienie TK z dnia 22 marca 2005, sygn. Ts 168/04

Skarżący wniósł o zbadanie zgodności art. 404 w zw. z art. 403 § l pkt 2 w zw. z art. 407 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji, czyli prawem do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, bezstronny, niezależny i niezawisły sąd.

W dniu 3 czerwca 2003 r. do Sądu Okręgowego w Krakowie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie egzekucji z nieruchomości z art. 403 § 1, 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 401 pkt l i 2 i w związku z art. 404 k.p.c. Sąd Okręgowy postanowieniem z 8 lipca 2003 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania, podnosząc, że toczące się śledztwo przeciwko Komornikowi Rewiru X Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza i biegłym, którym komornik zlecił wykonanie opisu i oszacowania nieruchomości skarżącego, nie jest prawomocnie zakończone i nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Na postanowienie to skarżący złożył zażalenie do Sądu Najwyższego 26 września 2003 r. Sąd Najwyższy postanowieniem z 21 kwietnia 2004 r. (sygn. akt ID Cz 19/04) oddalił zażalenie skarżącego, przychylając się do uzasadnienia Sądu Okręgowego, że brak prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie karnej jest przeszkodą do wznowienia postępowania. Postępowanie karne przeciwko komornikowi i biegłym sądowym toczy się z wniosku skarżącego z 16 lipca 2002 r., wniesionego do Ministerstwa Sprawiedliwości przez skarżącego 17 lipca 2002